coronavirus2019



در شرایط آموزشی های غیرحضوری و مجازی که مدارس به سمت خانه ها رفتند، شاهد همکاری و همراهی بیشتر والدین در امور آموزشی دانش آموزان هستیم که ضرورت دارد تا والدین در بحث ارتقای سلامت روان و مباحث پیشگیری از آسیبهای اجتماعی به ویژه در بحث خودمراقبتی و خودکنترلی در فضای مجازی با ما همکاری کنند زیرا در فضای موجود بیش از هر وقت دیگری همکاری و همراهی والدین را نیازمندیم.

برگزاری کارگاه آموزشی کنترل و مدیریت استرس ویژه آموزشهای مجازی را از دیگر اقدامات برنامه ریزی شده این اداره مي توان برشمرد که برای همکاران فرهنگی در سه گروه آموزش ابتدایی، متوسطه اول و دوم برگزار می شود با این هدف که در ابتدا آموزش همکاران و سپس انتقال توسط آنها در فضای مجازی به دانش آموزان صورت می گیرد.


من یک آموزگارم .

در این دوران کرونایی مداوم به دانش آموزانم آموزش می دادم که شیوه نامه های بهداشتی را رعایت کنند ، از خانه خارج نشوند و با رفتن به میهمانی و مسافرت ، سلامت خود و خانواده هایشان را به خطر نیاندازند . خودم هم به حرف هایم اعتقاد داشتم و عالم بی عمل نبودم . مدارس باز شد و در هفته های آغازین مواظب جان خود و خانواده ام و بالاخص شاگردانم که امانت خانواده هایشان پیش من بودند ، بودم .

پیک اول و دوم به سلامت برای من و با رنج و اندوه برای ایرانم به پایان رسید . نوبت به پیک سوم رسید . اواخر آبان ماه ، مردمان سرزمینم روزگار بدی را سپری می کردند . کرونا به جمع های خانوادگی نفوذ و خیلی از افراد را درگیر کرد .

یکی از آن انسان های محتاط پدر من بود که از قضا در دام کرونا افتاد . و من که وظیفه فرزندی را برخود واجب می دانستم ، با رعایت کامل شیوه نامه ها ایشان را به دکتر می بردم .

علی ایحال ، بیماری مرز ماسک را در هم شکست و به بدن من هم ورود کرد . ابتدا گلودرد و سپس از بین رفتن حواس بویایی و چشایی من را نسبت به بیماری خود مطمئن کرد . با این وجود میلی برای تعطیلی کلاس های مجازی درسم نداشتم . با صدای گرفته به دانش آموزانم درس می دادم و وقتی آن ها صدای گرفتۀ مرا می شنیدند ، جویای احوالم می شدند و برای بهبودی ام دعا می کردند . چه بسا دعای قلب های پاک آن ها مرا تا امروز از شر بیماری حفظ کرد.

پس از بهبودی ، دید من به زندگی مانند سابق نبود . معنی جملۀ انسان از یک لحظۀ دیگر خودش خبر ندارد را با تمام وجود درک کردم . چه انسان هایی که با وجود سلامت کامل جسمانی و بدون هیچ بیماری زمینه ای ، مغلوب ویروس شدند و جان سپردند . و چه انسان هایی که با بیماری های فراوان ، همچنان عمرشان به دنیا بود و ادامۀ حیات دادند .

آموختۀ من از کرونا ، در دو جمله خلاصه می شود .

زندگی دروغی بیش نیست .

و انچه زندگی ما را ارزشمند می کند ، کمک به یکدیگر در وقت سختی و مصیبت است .


چند پیشنهاد کاربردی به معلمان برای استفاده از ظرفیت فضای مجازی و تریس آنلاین

اگرچه ویروس کرونا تعطیلی نا خواسته و البته طو لانی مدت برای مدارس را رقم زده اما این روزها جریان آموزش تعطیل نیست. دانش آموزان در خانه هستند اما در جریان یادگیری در همان خانه وبا روشهای مختلف در حال پیگیری است از آموزش تلویزیونی گرفته تا ابتکار معلمان و مدارس برای استفاده از ظرفیت فضای مجازی.

با توجه به تحقیقات گوشی همراه در دسترس ترین وسیله بین معلمان و دانش آموزان برای وصل شدن به کلاس های مجازی خود است وهمچنین نرم افزار هایی نیز برای تدریس آنلاین وجود دارد که بعضی به صورت رایگان هست و بعضی از آنها مستم پرداخت هزینه است.

گزارش ها حاکی از آن است که بیشتر معلمان از تلگرام یا سایر رسانه های اجتماعی استفاده می کنند. اما در حال حاضر به معلمان توصیه می شود از نرم افزار های <جئوجبرا> یا پویا نمایی برای تدریس ریاضی استفاده کنند.

ممکن است برخی از همکاران از نرم افزار های تولید محتوای الکترونیکی استفاده کنند. خیلی ساده می توان از یک نرم افزار ضبط صفحه دسکتاپ مثلcamjasia استفاده کرد.


چنین گفت فردوسی پاکزاد:
<<چو خواهی که هر دم بیابی مراد

بزن ماسک بر چهره، دستت بشور
سر و کار تو تا نیفتد به گور>>

چنین گفت فردوسی پاکزاد:
<<چو خواهی که هر دم بیابی مراد

بزن ماسک بر چهره، دستت بشور
سر و کار تو تا نیفتد به گور>>


ای دوست تو را به هر مکان می جستم
هر دم خبرت ازین و آن می جستم

دیدم که بدون ماسک حاضر شده ای
خجلت زده ام کز تو نشان می جستم


تن محنت کشی دیرم خدایا
بدون ماسک می میرم خدایا

ز سوز واکسن و درد کرونا
همیشه ماسک می گیرم خدایا


<<اشک خونین بنمودم به طبیبا گفتند>>
ماسک را چاره ی درد کرونا باید کرد


1- اضطراب و نگرانی طبیعی است

دکترجورج هو روانشناس بالینی بیمارستان پودونگ یونایتد شانگهای می گوید: " هنگام رویارویی با چنین بحران هایی ترس و اضطراب پدیده ای بسیار رایج ومعمول است."

این ترس و نگرانی هنگامی که بیماری، جان ما را تهدید می کند ویا زمانی که احتمال ناقل بودن نزدیکان وعزیزانمان می رود، می تواند تاثیرات منفی فزاینده ای بر زندگی ما بگذارد.

دکتر هو می افزاید: پدیده دیگری به نام واکنش استرس حاد وجود دارد که به نوعِ واکنش افراد در مراحل اولیه پس از تجربه آسیب زا باز می گردد.

1- اضطراب و نگرانی طبیعی است

دکترجورج هو روانشناس بالینی بیمارستان پودونگ یونایتد شانگهای می گوید: " هنگام رویارویی با چنین بحران هایی ترس و اضطراب پدیده ای بسیار رایج ومعمول است."

این ترس و نگرانی هنگامی که بیماری، جان ما را تهدید می کند ویا زمانی که احتمال ناقل بودن نزدیکان وعزیزانمان می رود، می تواند تاثیرات منفی فزاینده ای بر زندگی ما بگذارد.

دکتر هو می افزاید: پدیده دیگری به نام واکنش استرس حاد وجود دارد که به نوعِ واکنش افراد در مراحل اولیه پس از تجربه آسیب زا باز می گردد.

۲- ممکن است میزان تحمل ما در برابر سختی ها کاهش یابد

اگردر کنار خانواده یا نزدیکان خود احساس می کنید کم طاقت شده اید ، یک دلیل ساده برای این امر وجود دارد.

دکترهو توضیح می دهد که میزان بردباری و تحمل ما در برابر ناملایمات، درواقع بستگی زیادی به توانایی های عمومی ما در غلبه بر دشواری های زندگی مان دارد.

اگر تمامی توان تحمل و شکیبایی خود راصرف یک مورد یعنی قرنطینه شدن کنیم، بدیهی است که میزان کمتری ازآن برای دیگر امورزندگی از جمله مدیریت خانواده، مدیریت کار، مدیریت روابط اجتماعی یا مدیریت امور مالی باقی می ماند.

در چنین وضعیتی متوجه می شویم که مشکلات جدیدی را تجربه می کنیم که پیشتر برایمان وجود نداشت. مشکلاتی که ناشی از کاهش توان تحمل، مدارا و بردباری در ماست.

۳ - برای برخی، قرنطینه "بی نهایت دشوار و طاقت فرسا"بوده

برپایه یک نظرسنجی که کالج سلطنتی لندن با همکاری شرکت ایپسوس موری با موضوع بررسی چگونگی مقابله با قرنطینه انجام داد، ۱۵ درصد مردم قرنطینه را بی نهایت دشوار توصیف کردند. ۱۴ درصد دیگر گفتند که احتمال می دهند تا چند هفته آینده فشار آن بیشتر و سخت تر شود و ۶ درصد هم گفتند که درزمان قرنطینه ازخدمات مشاوره تلفنی بهره گرفته اند .

۴ - سالخوردگان آسانتر ازجوانان با قرنطینه کنار آمده اند

پروفسور بابی دافی از کینگز کالج می گوید: نکته برجسته این است که این موضوع با تفاوت میان نسل ها نیزارتباط دارد. چرا که تحمل قرنطینه برای جوانترها دشوارتر از سالخورده هاست . یک چهارم ازکسانی که در نظرسنجی شرکت کردند می گویند که جدا از مدت زمان طولانی ، قرنطینه چندان هم دشوارنیست. بابی دافی معتقد است بیشتر افراد این گروه را مسن ترها تشکیل می دهند.

در انتهای دیگراین طیف، از هر ده نوجوان و بزرگسال چهار نفر می گویند که تحمل این پدیده برایشان بسیار دشوار است و امیدوارند که طی دوره کوتاهی به پایان برسد.

دراین نظرسنجی افراد خوداشتغال و کسانی که محدودیت های مالی دارند نیزشرکت کرده اند. کسانی که احتمالا به دلیل کم شدن امکان کار، درآمدشان نسبت به کارمندان رسمی کمتر شده است.

۵ - ازهر ده نفر، هفت نفر طرفدار قرنطینه اند

ازدیگر یافته های نظرسنجی یادشده این بود که از هر ده نفر، ۹ نفر پشتیبان اقدامات قرنطینه ای بودند و ۷ نفر از هر ۱۰ نفر نیز ازاعمال محدودیت های شدید حمایت کردند.

۶ - کودکان آسیب پذیر بیشتر در معرض خطر هستند

به نظر هلن وسترمن متخصص حمایت از کودکان، خانه برای برخی از کودکان محیط امنی نیست و با تعطیلی مدارس این افراد در معرض مخاطرات تازه ای قرار می گیرند.

"کودکان با ما از تجربه اضطراب و افسردگی سخن می گویند و این در حالی ست که دراین مدت تماس ها در مورد سوء استفاده های خانگی از کودکان افزایش یافته است".

قرنطینه مشکلات کودکان آسیب پذیر را روز به روز تشدید می کند. خط تلفنی تماس با کودکان یکی از موارد حمایتی از این کودکان در معرض خطر است تا این ایام را سپری کنند.

۷ - ت چماق و هویج؟

استفان ریشر استاد روانشناسی و علوم اعصاب در دانشگاه سنت اندروز در هنگام شیوع ویروس کرونا به دولت بریتانیا مشاوره می داد.

او می گوید: "رویکرد دولت نباید این باشد که زنجیر بزرگی به پای مردم ببندد، بلکه باید در مورد محدودیت های عملی مردم اندیشه کرده و به آن ها در برآورده کردن نیازهایشان کمک کند."

مثلا در مدیریت پارک ها به جای سرزنش کردن مردم به دلیل رعایت نکردن فاصله اجتماعی، باید فضاهای سبز بیشتر و بزرگتری را در اختیار عموم قرار داد. فضاهایی مانند زمین های گلف یا زمین های بازی.

این روانشناس می افزاید: " به گمان من برای مقابله با این بحران به روش های خلاقانه تری نیاز داریم."

۸ - ارتباط، ارتباط و ارتباط

پروفسور ریشر می گوید: " انزوا برای شما بد است."

در حقیقت تخمین زده می شود که پیامدهای جسمی انزوا و گوشه گیری تقریباً برابر با کشیدن ۱۵ سیگار در روز است. بنابراین، پرسش اصلی این است که چگونه می توان بدون غرق شدن در انزوای اجتماعی، به شکل فیزیکی از افراد فاصله گرفت؟

روش های خلاقانه ای برای برقراری ارتباط ابداع شده است. ازتماس های آنلاین گرفته تا کنفرانس های مجازی ومانند آن. اما همه مردم به فناوری و امکانات لازم برای اتصال آنلاین دسترسی ندارند. پس دولت ها چگونه ازاین افراد حمایت خواهند کرد؟

ریشر می گوید "این ایده خوبی است که مثلا دولت به گونه ای با شرکت های مخابراتی تعامل کند که در دوران قرنطینه از قطع شدن اینترنت و تلفن کسانی که بدهی دارند جلوگیری شود."

۹ - هنگامی که زندگی عادی از سر گرفته شود، به حمایت های عاطفی و روانی بیشتری نیاز خواهیم داشت

پروفسور نیل گرینبرگ مشاور روانپزشکی حرفه ای است.

او می گوید: "بی گمان نیاز به افزایش حمایت از سلامت روان مردم وجود خواهد داشت" به ویژه افراد آسیب پذیری که پیشتر نیز از مشکلات روحی و روانی رنج می برده اند، کسانی که به طور جدی بیمار بوده اند و بهبود یافته اند. همچنین کارگران و کارمندان بخش های کلیدی وحیاتی که وظایفی چالش برانگیز ودشوار بر عهده داشته اند. هر چه جلو می رویم نیاز این افراد به حمایت بیشتر می شود.

۱۰ - دیگر نمی توان مثل سابق به شغل و امور روزمره پرداخت

پروفسور گرینبرگ می گوید: "هنگامی که ما به حوادث آسیب زا می نگریم ، درمی یابیم که حمایت هایی که آسیب دیدگان به آن نیازمندند، از میزان، شدت و بزرگی حادثه مهم تر است و در اولویت قرار دارد.

این روانپزشک می گوید: " نباید طوری رفتار کنیم که انگارهیچ اتفاقی نیفتاده و همه چیزمانند گذشته است".

۱۱ - با پایان دوران قرنطینه ممکن است شادی ونشاط اولیه به افسردگی منجر شود

معلوم نیست که با برچیده شدن قرنطینه بتوانیم همچون گذشته مرتب به رستوران های محبوب مان سر بزنیم یا با دوستان وخویشاوندان دیدار کنیم.

دکتر هو می گوید: "در آغاز حس سرخوشی و شادی خواهیم داشت اما این احساس می تواند به سرعت به نوعی سرخوردگی و اندوه بیانجامد."

باید بپذیریم که جهان دیگر مانند دوران پیش از همه گیری نخواهد بود. این روانشناس می گوید: " زندگی در جنبه های گوناگونش عمیقاً تغییر خواهد کرد و بامقداری اندوه و غم آمیخته خواهد شد".

۱۲ - بسیاری ازما نیرومندتر از این بحران گذرخواهیم کرد

مردمان همواره در شرایط دشوار و چالش برانگیز کارهای قابل توجهی انجام می دهند. اگرچه بیشتر مردم با مشکلات مقابله می کنند اما به سادگی می توان تصور کرد که چه مشکلات روانی و عاطفی درانتظارشان خواهد بود.

پروفسور گرینبرگ می گوید: " نظریه ای وجود دارد که از آن با عنوان بالندگی پس ازآسیب یاد می شود"؛ بسیاری از کارکنان خط مقدم رویارویی با کرونا کارهای شگفت انگیز و خارق العاده انجام داده و توانایی هایی از خود بروز داده اند که پیش تر درخود نمی دیدند. با انجام این کارها حس رضایت آنان از خودشان بالا می رود و بسیاری از آنها با احساس قدرت بیشتری از این بحران سر بر می آورند و خود را نیرومند تراز آنچه بودند می یابند.


روش صحیح پوشیدن، درآوردن و دورانداختن ماسک چیست؟

1- یادمان باشد که ماسک را فقط این افراد باید استفاده کنند:

کارکنان بخش سلامت، کسانی که از بیماران مراقبت می کنند، افراد با علائم تنفسی مثل تب و سرفه.

2- قبل از دست زدن به ماسک، حتماً دست هایتان را با آب و صابون بشویید و یا با محلول های ضدعفونی کننده حاوی الکل تمیز کنید.

3- ماسک را بردارید و خوب وارسی کنید تا پاره یا سوراخ نباشد.

4- بالای ماسک یعنی جایی که نوار نازک فی دارد را پیدا کنید ]این قسمتی است که روی بینی قرار می گیرد[.

5- مطمئن شوید که سمت صحیح آن مقابل صورت شما قرار دارد (طرف رنگی).

6- ماسک را روی صورت بگذارید. سعی کنید با فشردن نوار نازک فی یا قسمتی که سفت تر است، ماسک را متناسب با بینی تان حالت دهید تا ثابت بماند.

7- پایین ماسک را به سمت چانه بکشید تا دهان و چانه کامل پوشانده شوند.

8- بعد از استفاده، ماسک را درآورید، همزمان با درآوردن کش ها از پشت گوش هایتان، ماسک را از جلوی دهان و لباس هایتان دور کنید تا با سطح آلوده ماسک، هیچ تماسی پیدا نکنند.

9- بلافاصله بعد از درآوردن ماسک، آن را در سطل زباله دردار بیندازید.

10-حتما بعد از درآوردن و دورانداختن ماسک ، بهداشت دست ها را رعایت کنید. یعنی دست ها را با آب و صابون بشویید (به خصوص اگر بوضوح کثیف شده باشند) یا با محلول ضدعفونی کننده حاوی الکل تمیز کنید.


راه اصلی اانتشار این بیماری، از طریق قطرک های تنفسی است که با سرفه های فرد مبتلا در محیط پخش می شود.

احتمال ابتلا به کووید-19 از طریق تماس با فردی که هیچ علائمی ندارد، بسیارکم است.

البته، بسیاری از مبتلایان به کووید-19، به ویژه در مراحل ابتدایی بیماری، علائم خفیف دارند.

بنابراین است ممکن است شما بیماری را از فردی بگیرید که به عنوان مثال فقط سرفه های خفیفی دارد و احساس بیماری نمی کند.

سازمان جهانی بهداشت پیوسته در حال ارزیابی تحقیقات جاری درباره دوره انتقال بیماری کووید-19 است و به اعلام جدیدترین یافته ها ادامه خواهد داد.


به نظر می رسد که احتمال انتقال کووید-19 از طریق مدفوع افراد مبتلا، کم است.

اگرچه تحقیقات اولیه نشان می دهدکه در برخی موارد ویروس ممکن است در مدفوع وجود داشته باشد ولی با این حال انتشار ویروس از طریق مدفوع ویژگی اصلی شیوع این بیماری نیست.

سازمان جهانی بهداشت پیوسته در حال ارزیابی تحقیقات جاری درباره راه های انتقال بیماری کووید-19 است و به اعلام جدیدترین یافته ها ادامه خواهد داد.

به هرحال، وجود خطر انتقال از طریق مدفوع، دلیل مضاعفی است تا دست ها را مرتباً بعد از استفاده از توالت و قبل از غذا خوردن بشوییم.


مراقب های همگانی

جدیدترین اطلاعات درباره طغیان بیماری کووید-19 را از طریق وب سایت سازمان جهانی بهداشت و مسئولین بهداشت عمومی کشور یا محل زندگیتان، پیگیری کنید.

در بسیاری از کشورها موارد ابتلا به ویروس جدید کرونا مشاهده شده و در چندین کشور نیز طغیان این بیماری گزارش شده است.

در چین و چند کشور دیگر، مسئولان موفق شده اند روند طغیان این بیماری را کاهش داده یا متوقف کنند.

با این حال همچنان شرایط غیرقابل پیش بینی است؛ بنابراین پیوسته آخرین اخبار درباره طغیان این بیماری را دنبال کنید.

مراقبت های ساده ای وجود دارند که با انجام آن ها می توانید احتمال ابتلای خود به کووید-19را کاهش داده و مانع از انتشار آن شوید:

  • دست هایتان را بطور مرتب و کامل با آب و صابون بشویید یا با محلول های ضدعفونی کننده حاوی الکل تمیز کنید.
  • چرا باید بطور مرتب دست ها را بشوییم؟ زیرا ویروس هایی که ممکن است روی دستهایتان باشند با شستشوی (صحیح) دستها با آب و صابون و یا استفاده از محلول های ضدعفونی کننده حاوی الکل، از بین میروند.

  • از فردی که سرفه یا عطسه می کند، حداقل 1 متر (3 فوت) فاصله بگیرید.
  • چرا باید از فرد بیمار فاصله بگیریم؟ زیرا افراد با عطسه یا سرفه حجم زیادی از قطرک ها ی ریز را از دهان و بینی شان به اطراف پخش می کنند. این قطرک ها ممکن است حامل ویروس باشند.
  • اگر در نزدیکی یک فرد مبتلا به کووید-19 باشید و آن فرد سرفه کند، شما از طریق تنفس این قطرک های حامل ویروس ممکن است به این بیماری مبتلا شوید.
  • به چشم ها، دهان و بینی تان دست نزنید.
  • چرا نباید دست بزنیم؟ چون دست های ما با سطوح زیادی در تماس هستند و ممکن است آلوده به ویروس باشند.
  • با لمس چشم ها، دهان و بینی با دست های آلوده، ویروس به آنها منتقل شده، از طریق این نواحی به بدن شما وارد میشود و می تواند شما را بیمار کند.
  • مطمئن شوید که هم شما و هم اطرافیانتان بهداشت تنفسی را رعایت می کنید.
  • بهداشت تنفسی به معنای پوشاندن دهان و بینی با آرنج خم شده یا دستمال کاغذی در هنگام عطسه و سرفه است. بلافاصله بعد از سرفه و عطسه، دستمال کاغذی خود را دور بیاندازید.
  • چرا بهداشت تنفسی را رعایت کنیم؟ چون قطرک های تنفسی عامل انتقال ویروس هستند. با رعایت بهداشت تنفسی می توانیم از ابتلای خود و اطرافیان مان به بیماری های ویروسی مثل سرماخوردگی، آنفلوآنزا و کووید-19 جلوگیری کنیم.
  • اگر احساس بیماری می کنید در خانه بمانید.
  • اگر تب دارید، سرفه می کنید و به سختی نفس می کشید، به پزشک مراجعه کنید و قبل از مراجعه حتماً تماس بگیرید.
  • به توصیه های مسئولین بهداشت و سلامت در محل زندگی خود، عمل کنید.
  • چرا قبل از مراجعه زنگ بزنیم؟ چون مسئولین بهداشت و سلامت کشور و محل زندگی شما، تازه ترین اطلاعات مربوط به وضعیت بیماری در منطقه شما را در دست دارند. اگر پیش از مراجعه زنگ بزنید، این امکان را به ارائه دهندگان خدمات بهداشتی می دهید تا سریعاً شما را به مراکز درمانی مناسب ارجاع دهند.
  • این کار همچنین برای حفاظت از خودتان، جلوگیری از گسترش ویروس و ابتلای دیگران مؤثر است.
  • تازه ترین وضعیت مناطق آلوده به کووید-19 را دنبال کنید (شهرها یا مناطقی که کووید-19 در آن ها بطور گسترده در حال انتشار است).
  • در صورت امکان از سفر به این مناطق خودداری کنید؛ به خصوص اگر سالمند هستید یا دیابت، ناراحتی قلبی یا کلیوی دارید.

دستان خود را اغلب با صابون و آب گرم بشویید. شستن دست ها یکی از ساده ترین و موثرترین راه های محافظت از خود و دیگران در برابر COVID-19 است. هر زمان که با دیگران تعامل داشتید ، سطوح را در یک مکان عمومی لمس کردید ، قبل از غذا و بعد از سرفه یا عطسه دستان خود را بشویید. حداقل 20 ثانیه دستان خود را با آب و صابون بشویید و حتماً تمام سطوح دستان خود را بشویید.

اگر به صابون و آب دسترسی ندارید ، دستان خود را کاملاً با دستگاه ضدعفونی کننده دست که حداقل 60٪ الکل است مالش دهید و بگذارید در جریان هوا خشک شود.

بینی و دهان خود را هنگام سرفه یا عطسه بپوشانید. متخصصان بهداشت معتقدند كه كرونا ویروس وقتی گسترش می یابد كه قطرات مایعات از دهان و بینی افراد دیگر را استنشاق با لمس كنند. حتی اگر فکر نمی کنید ویروس دارید بینی و دهان را هنگام سرفه یا عطسه با یک دستمال یا آرنج خود بپوشانید.

اگر از دستمال استفاده می کنید ، بلافاصله آن را در یک سطل زباله انداخته و دستان خود را با آب و صابون بشویید.

هنگام ضد عفونی کردن سطوح ، دستکش یکبار مصرف بپوشید

سطوح لمسی بالا را در خانه یا محل کار خود ضد عفونی کنید. در صورت لمس سطحی که به کروناویروس آلوده باشد ، افراد می توانند بیمار شوند. شما می توانید با ضد عفونی منظم سطحی که در تماس مکرر با دست افراد قرار می گیرند ، از قبیل دستگیره در ، کلیدهای روشنایی و پیشخوان ها و شیرهای آب ، به محافظت از خود و دیگران کمک کنید. از مواد ضد عفونی کننده مانند ایزوپروپیل الکل (حداقل 70٪ غلظت) ، سفید کننده خانگی یا لیسول استفاده کنید.

هنگام ضد عفونی کردن سطوح ، دستکش یکبار مصرف بپوشید. بعد از کار ، دستکش و هر نوع مواد تمیز کننده مانند دستمال ضد عفونی کننده یا حوله کاغذی را دور بیندازید.

دستورالعمل های محلول ضدعفونی کننده خود را با دقت بخوانید تا بدانید که چگونه با خیال راحت و موثر از آن استفاده کنید. بیشتر ضد عفونی کننده ها قبل از شستشو یا پاک کردن آنها لازم است 3-4 دقیقه روی سطح بمانند تا به درستی کار کنند.

از دست دادن ، آغوش و سایر تماس های بدنی نزدیک خودداری کنید. حتی اگر فکر نمی کنید مریض هستید ، می توانید با گرفتن فاصله ، از دیگران و خود محافظت کنید.

اگر بیمار هستید در خانه بمانید. اگر احساس بیماری دارید ، با جلوگیری از تماس تا حد امکان از دیگران محافظت کنید. در خانه بمانید مگر اینکه مجبور به مراجعه به پزشک شوید و در صورت امکان از حمل و نقل عمومی خودداری کنید. اگر مجبورید پزشک خود را ببینید ، با آنها تماس بگیرید و اطلاع دهید که علائمی مانند تب یا سرفه دارید.

اگر گمان می کنید که کرونا ویروس دارید و یا در معرض بیماری فردی قرار گرفته اید ، سریعاً با پزشک خود تماس بگیرید. آنها به شما توصیه می كنند كه آیا باید برای آزمایش خود وارد شوید یا قرنطینه كنید.

اگر در حالی که بیمار هستید و لازم است که در کنار دیگران باشید ، با یک ماسک صورت خود را بپوشانید.

توصیه های مسئولان بهداشت عمومی و پزشک خود را دنبال کنید. مقامات بهداشت عمومی برای کمک به مهار ویروس اقدامات ویژه ای را در سرتاسر جهان انجام می دهند. اگر در مورد چگونگی محافظت از خود و جامعه خود از پزشک ، بخش بهداشت عمومی محلی ، مدرسه ، یا محل کار خود توصیه هایی دریافت می کنید ، تمام تلاش خود را برای انجام آن انجام دهید. این به شما و خانواده و آسیب پذیرترین اعضای جامعه کمک می کند.


در حالیکه طبیعی است که در هنگام شیوع بیماری نگران باشید ، وحشتزدگی و گسترش ترس به کسی کمک نمی کند. برای مدیریت اضطراب خود اقدامات لازم را انجام دهید و به دیگران که ترسیده اند آرامش دهید.

با به اشتراک گذاشتن اطلاعات مفید و قابل اعتماد در مورد COVID-19 و چگونگی محافظت از خود می توانید به دیگران آرامش دهید.

سعی کنید ترسهای خود و دیگران را برطرف کنید. در عوض ، همدلی ارائه کرده و احساس آنها را تأیید کنید. چیزی مثل این را بگویید ، "من می فهمم واقعاً ترسناک است که شاهد اتفاقاتی از این دست باشید. به من اطلاع دهید که آیا می خواهید در مورد آن صحبت کنید یا اینکه آیا راهی وجود دارد که بتوانم به شما کمک کنم. "

از کسانی که کمک می کنند تشکر می کنم شناخت اقدامات مثبت دیگران ، آنها را ترغیب به ادامه کار خوب خواهد کرد. مطالعات همچنین نشان می دهد که به رسمیت شناختن کار قهرمانان روزمره می تواند دیگران را به اقدامات مثبت ترغیب کنم.

حداقل 20 ثانیه دستان خود را با آب و صابون بشویید.


از منابع معتبری اطلاعات کسب کنید. آگاه بودن ، روش بسیار خوبی برای کمک به خود و دیگران در هنگام شیوع کروناویروس است. سعی کنید اطلاعات خود را از منابع معتبر دریافت کنید.

نکات و اطلاعات مفیدی را در رسانه های اجتماعی به اشتراک بگذارید. اگر اطلاعاتی را پیدا کنید که فکر می کنید ممکن است برای دیگران مفید باشد - مانند مشاوره در مورد چگونگی جلوگیری از انتشار ویروس یا به روزرسانی در مورد اقداماتی که افراد در جامعه شما انجام می دهند - از اشتراک آن دریغ نکنید! در فیس بوک یا توییتر پست کنید ، یک ایمیل بفرستید یا با دوستان و خانواده خود تماس بگیرید و آنها را مطلع کنید.

دیگران را هنگام اشتراک اطلاعات غلط مطلع کنید. اگر می بینید شخصی اطلاعاتی را به اشتراک می گذارد که می دانید نادرست است ، آنها را با روشی آرام تصحیح کنید. اگر در مقابل تصحیح یا متناقض بودن آنها مقاوم هستند ، می توانید از آنها سؤالاتی نیز بخواهید تا آنها را ترغیب به تفکر انتقادی در مورد منبع اطلاعات خود کنید. منبعی را ارائه دهید که به تکذیب اطلاعات آنها یا ارائه اطلاعات جایگزین دقیق کمک کند.


در حالی که این یک ایده خوب است که در طول یک بحران جهانی مانند شیوع بیماری کرونا آماده باشید ، از خرید وحشت یا احتکار اجتناب کنید. خرید ماسک ، ضد عفونی کننده دست و سایر لوازم پزشکی فقط دسترسی به این وسایل را برای ارائه دهندگان مراقبت های پزشکی و افرادی که در حال حاضر بیمار هستند سخت تر می کند. قبل از مراجعه به فروشگاه ، سعی کنید ارزیابی کنید که در واقع به چه کالاهایی نیاز دارید و چند مورد را ارزیابی کنید.

در حال حاضر ، CDC توصیه نمی کند ماسک استفاده کنید ، مگر اینکه از قبل دچار بیماری کرونا شوید ، از شخصی که دارای ویروس است مراقبت می کنید یا در یک مرکز درمانی فعالیت می کنید. این اقدامات برای جلوگیری از انتشار ویروس به دیگران است. وقتی اعضای سالم مردم تعداد زیادی ماسک را خریداری می کنند ، دسترسی برای افرادی که واقعاً به آنها احتیاج دارند ، سخت تر می شود.


اگر سالم هستید خون اهدا کنید :

با افزایش روز افزون بیماری ، بیمارستان ها و بانک های خونی با کمبود خون روبرو هستند. اگر در حال حاضر سالم هستید و تا آنجا که می دانید در معرض کرونو ویروس نیستید ، اهدا خون ، پلاکت یا پلاسمای خون را در بیمارستان یا مرکز اهدای محل خود در نظر بگیرید.

اگر به تازگی بیماری کرونا ویروس تشخیص داده شده اید ، خون اهدا نکنید ، مشکوک به داشتن آن هستید یا با کسی که مبتلا به آن بوده در تماس بوده اید. از پزشک خود بخواهید یا با بانک خون محلی خود تماس بگیرید تا دریابید که چه زمانی می توانید دوباره با خیال راحت خون اهدا کنید.

آگاه باشید: مطالعات اخیر حاکی است که آنتی بادی های موجود در پلاسمای خون از بیماران مبتلا به COVID-19 بهبود یافته ممکن است به تقویت ایمنی افرادی که اخیراً آلوده شده اند یا در معرض خطر ابتلا به بیماری جدی هستند ، کمک کند. اگر کرونا ویروس داشته اید و بهبود یافته اید ، از پزشک خود بخواهید که آیا با اهداء پلاسما می توانید به دیگران در جامعه خود کمک کنید.


افرادی که در خانه قرنطینه اند ممکن است احساس تنهایی ، بی حوصلگی یا ناامیدی کنند. تماس اجتماعی می تواند به کاهش این احساسات کمک کند ، حتی اگر به صورت رو در رو نباشد.

اگر می خواهید کمک کنید، این کار را بصورت غیر مستقیم انجام دهید تا احساس نکنند شما فکر می کنید که نمی توانند از خود مراقبت کنند. به عنوان مثال ، چیزی مانند این را بگویید ، "من میخواهم به فروشگاه بروم تا مواد غذایی را تهیه کنم. آیا می توانم چیزی را برای شما تهیه کنم؟ "

اگر نمی توانید به صورت تلفنی یا آنلاین با شخص ارتباط برقرار کنید ، از طریق درب منزل آنها با آنها صحبت کنید تا آنها را در معرض خطر قرار ندهید.

غذاهای بسته بندی شده را برای افراد در قرنطینه تهیه کنید. اگر کسی را می شناسید که بخاطر بیماری عروق کبدی در خانهقرنطینهاست ، یا به دلیل اینکه مریض هستند یا به دلیل خطر ابتلا در معرض خطر هستند ، با خریدن مواد غذایی به آنها کمک کنید.


همسایگان و عزیزان سالخورده و مریض خود را بررسی کنید. افراد مسن (افراد بالای 60 سال) و افرادی که دارای شرایط بهداشتی حساسی هستند بیشتر در معرض خطر ابتلا به علائم شدید COVID-19 هستند. در حال حاضر CDC توصیه می کند که افراد در این گروه ها تا حد ممکن در خانه بمانند تا از بیمار شدن خودداری کنند. اگر دوستان ، همسایگان یا اعضای خانواده مسن یا مبتلا به بیماری مزمن دارید ، به طور مرتب با آنها از طریق تلفن ، پیام یا ایمیل با آنها تماس بگیرید تا ببینید که چیزی لازم دارند و چگونه میتوانید به آنها کمک کنید.


آخرین ارسال ها

خرید سکه ساکر استارز محل تبلیغات شما محل تبلیغات شما

آخرین جستجو ها

photilitde coronaviruss reportaj75 بازی های سال 2020 bestmarking polyprobiltabags varsa ASLE 50 ASLE ZENDEGI kiamsnag53 shlsetareh